zeker komen de dagen
de trossen zijn gelost
we zijn al in de haven,
maar de poorten zijn nog niet gelost.
verlost van wat komen ging

De angst voor de toekomst
De angst voor het verlaten

twee en twee en nog wat erbij
moet niet langer de losser zijn

De kunst van de dagen,
het zeker weten zijn.
De last van de drager,
maar de dagen zijn zo fijn!

If only i could make you feel
All the feelings I feel
I would like to make you smile
Would like to make you happy
but I need you to be there
to show me youx92re there
And you couldnx92t
Ix92ve been running in circles
Ix92ve been buying you icecream
Ix92ve been running for your valentines card
Ix92ve been hearing your voicemail everytime I call you
You couldnx92t, you wouldnx92t
You’re 26 but youx92re 18
I was 18 once so I understand
But I canx92t I’m 23 now
Canx92t be 18 again
and I wish I could
And then again, I knew what I wanted
I wished for
We wished for, but no we
Never we, and I guess we could
If only you were
but no and now
Wanted to tell you Ix92m ok
I wanna make you feel, but I canx92t convince myself even

nu is het weer goed
het is nieuw, het is goed
het voelt fijn, het is goed
we waren in Parijs, het is goed
Eindelijk, nu is het weer goed

en ik kan het altijd
en ik ben er klaar voor, maar jij niet
niet op jouw kostbare vrije dag
en wat wil je dat ik denk
het is nu nog zo breekbaar dus geef signalen
en je geeft “nee” signalen
en ik word er bang van,
want het kan niet, niet weer
en jij kunt er niks aan doen
jij hebt ‘t ook druk
maar ikdacht dat we ons best deden
the lenghts that that i would go to

soms kom je mensen weer tegen die je lang niet hebt gezien.
Vrienden of bekenden en het gaat soms goed.
De mensen die je tegenkomt en gelijk verder gaan in het gesprek zijn blijvers. Je hoeft dan niet uit te leggen wat je de afgelopen maanden of jaren hebt gedaan, maar je praat gewoon verder. Verder over de dingen die je bezig houden, die leuke jongen, werk of school.
Het doet er niet toe, want je voelt elkaar aan, en het maakt ook niet uit wat je de afgelopen maanden voor ontbijt hebt gegeten. Je hebt raakvlakken waar je elkaar ontmoet en elkaar aanvoelt en dat voelt heel prettig. Soms heb je die onbewust gemist. Vervolgens loop je lachend naar huis omdat je een blij gevoel over houdt aan zo’n ontmoeting. We moeten het weer vaker doen.

bloggen, god dat is lang geleden.
Het is dat laura mij haar blog wees, want ik was het al bijna vergeten.
Schrijven als uitlaatklep werkte altijd goed, maar waarom was ik er dan meer gestopt? Misschien was het niet meer nodig, maar dat is niet waar. De wereld is nog steeds niet roze en fluffy dus er is zat om te uiten.
En ik houd altijd van de gedachte dat ik zoveel gegroeit ben en bijna wolwassen ben geworden. Tegenwoordig heb ik zelfs een eigen huis en denk ik dat ik alles wel alleen kan. Toen kwam ik zomaar weer hier en las ik dingen die ik in het verleden schreef. Ik schrijf nog steeds wel, maar dan old fashion pen-op-papier stijl. En ik vraag me af waarom het altijd zo opluchtend werkt. Natuurlijk is praten over dingen fijn, maar schrijven net zo. Ik vind het heerlijk om het dan na te lezen en er anders naar te kijken. Een manier van relativeren bijna. Bijna altijd gaat het ook over liefdesrelaties, iets waar ik gewoon niet zo goed in ben. Natuurlijk dacht ik altijd van wel, omdat ik een relatie van 2,5 jaar achter de rug heb, maar wat is nou 2,5 jaar. Voor toen leek het eindeloos, maar nu is dat ook een beetje in perspectief gekomen. Het hele drama is gewoon “verwachtingen”. Ik heb altijd bepaalde verwachtingen bij gebeurtenissen of ontmoetingen die nooit helemaal realistisch zijn. Vervolgens ben ik er dan ook een ster in om voor andere mensen te denken. Te kunnen inschatten wat een ander denkt of het dood te analyseren, ik geef school de schuld. Al die enge reflectiemomenten. En uiteindelijk ben ik altijd een beetje de sukkel die teveel verwachtte zonder dat ik ook maar enigsinds mijn eigen fout ervan inzag. Met mijn verworven zelfkennis kan ik het nu vast beter. Haha, ik verwacht dat ik het beter kan. Maar voor het eerst denk ik nu dat ik het ook allemaal alleen kan. En dan duik ik alweer in de stalkermodus als ik net iemand voor de 1e keer heb ontmoet. Maar hij is zo leuk. Ach misschien moet ik ook meer mijn gangen nagaan en wat verder vooruit denken. Als dat dan vervolgens weer mis loopt heb ik in ieder geval weer iets te bloggen.

en dan denk je dat je er bent
maar je bent er bijna
en wat houdt bijna in?
net niet of mogelijk wel?

waarom niet echt dan?
waarom moet je lezen wat er staat
waarom maak je afspraken
als hij dan toch niet belt

en de eeuwige hoop die ik niet los kan laten
komt omhoog met idee dat het wel kan
maar het is domme naxefviteit
uit angst voor relativering

ik weet heus wel dat het ongelijk is
belle en het beest
hij en ik
en hij deed zo zijn best voor het beest

toch houdt het op
het houdt altijd op
er is een grens
een grens die ik altijd over ga

en ik kan het niet helpen
ik kan er niets aan doen
het voelt zo goed
en het gaat zo goed fout

maar waar is mijn grens?
waar is mijn einde?
en we waren op weg
maar waren we dat echt?

kun jij zorgen
voor de woorden die ik zoek
reageren op de woorden die ik zond

misschien morgen
morgen
wanneer is morgen
overmorgen weer een morgen

maar kun jij zeggen
wat ik nu wil
mij verlossen
van de eenzaamheid

waarom morgen
of overmorgen
als ik nu wacht
en jij daar zit

reageren op wat wil
duidelijkheid geven
op de vraag die ik stel

en de gedachte aan nee
is geen ja
maar ook geen onduidelijkheid
maar misschien morgen

en ik hoop op morgen
in steden met kerstverlichting
in de sfeer van liefde
het samenzijn

Misschien morgen
of overmorgen
altijd weer een morgen
en weer een kans

en jij zegt niks
ook niet morgen
of overmorgen
want jij wil niet

Can you tell me whatx92s going on?
Please tell, cause I no longer see
Ix92m tired, tired of dragging myself around
And I can not see
I just want someone to hold me so I can fall Down
Ix92m going in a rush
And why canx92t I do this
Why canx92t I hold on?
I always figured I can do anything I truly want
But itx92s getting too much
Too hard and too fast
And you just need to tell me itx92s ok now
Itx92s okay and you are there
There for me for a change
Thatx92s it, change and he changes it
all Time for a fix

En dan hoop je teveel.

En dan denk je dat het wel goed komt.

En dan ben je bang.

En dan denk je dat je teveel denkt.

En dan weet je dat het fantasie is.

En dan ben je verdrietig.